این ماده دربارهٔ کسی است که با علم و قصد، به یکی از اشخاصی که در ماده (۳) قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری (مصوب ۱۳۶۷/۹/۱۵ مجمع تشخیص مصلحت نظام) ذکر شدهاند، پول یا مال یا سند پرداخت پول یا مالی تحویل دهد، تا آن شخص کاری را که جزو وظایف او است انجام دهد یا از انجام آن خودداری کند. این کار میتواند مستقیم یا غیرمستقیم باشد. چنین فردی در حکم «راشی» (رشوهدهنده) شناخته میشود.
مجازات او، علاوه بر ضبط مال بهدستآمده از ارتشاء، حبس از شش ماه تا سه سال یا تا ۷۴ ضربه شلاق است.
بر اساس تبصرهٔ این ماده، اگر رشوهدهنده برای پرداخت رشوه ناچار (مضطر) بوده باشد، یا خودش پرداخت را گزارش دهد یا شکایت کند، از مجازات حبس معاف میشود و مال به او برگردانده میشود. نکته اینکه متن مشخص نمیکند مراد از اشخاص ماده (۳) چه کسانی هستند و فقط به آن ماده ارجاع داده است.