این ماده میگوید اگر به مادر جنایتی وارد شود و در نتیجهٔ همان جنایت، جنین او از بین برود، دو چیز باید پرداخت شود: نخست دیه یا ارش خودِ جنایت بر مادر، دوم دیه جنین. «دیه» مبلغی است که در شرع برای آسیب مشخص تعیین شده و «ارش» مبلغی است که برای آسیبهایی که میزان آن در شرع تعیین نشده، برآورد و پرداخت میشود.
نکتهٔ مهم این ماده آن است که دیه جنین محدود به مرحلهٔ خاصی از رشد نیست؛ متن به صراحت میگوید در هر مرحلهای از رشد که باشد، دیه جنین پرداخت میشود. یعنی از بین رفتن جنین در مراحل ابتدایی رشد هم مشمول این حکم است.
این ماده فقط یک حکم کلی را بیان میکند و خودش مقدار دیه، نحوهٔ محاسبه یا شرایط دیگر را تعیین نکرده است؛ برای این موارد باید به متنهای دیگر مراجعه کرد.