این ماده میگوید اگر جنین کسی سقط شود، چقدر «دیه» (خونبها) باید پرداخت شود؛ ولی مقدار آن به این بستگی دارد که جنین در چه مرحلهای از رشد بوده است. متن شش مرحله را نام میبرد و برای هر مرحله کسری از «دیه کامل» را تعیین میکند؛ یعنی مبلغی که در متن این ماده نیامده و فقط گفته شده چند صدم یا چند دهمِ آن پرداخت میشود.
در مراحل ابتدایی، مقدار دیه کم است و هرچه جنین جلوتر میرود بیشتر میشود: نطفهای که در رحم مستقر شده، دوصدم دیه کامل؛ علقه (که جنین به صورت خون بسته درمیآید)، چهارصدم؛ مضغه (که به صورت توده گوشتی درمیآید)، ششصدم؛ عظام (که استخوان درآمده ولی هنوز گوشت روییده نشده)، هشت صدم؛ و جنینی که گوشت و استخوانبندیاش تمام شده ولی روح در آن دمیده نشده، یک دهم دیه کامل.
آخرین بند مربوط به زمانی است که روح در جنین دمیده شده است: اگر پسر باشد دیه کامل، اگر دختر باشد نصف آن، و اگر مشتبه باشد (یعنی معلوم نباشد پسر است یا دختر) سه چهارم دیه کامل.