بر اساس این ماده، اگر زنی جنین خود را از بین ببرد — چه در همان ابتدای بارداری و چه در مراحل بعدی — و این کار بهصورت عمدی، شبهعمدی یا خطایی باشد، باید دیه جنین پرداخت شود. دیه بر اساس همان نوعی که اتفاق افتاده (عمد، شبهعمد یا خطا) تعیین میشود: در حالت عمد، خودِ مرتکب دیه را میدهد و در حالتهای دیگر، عاقله او (بستگان نزدیک پدری که در قانون مسئول پرداخت دیه شناخته میشوند) دیه را میپردازند.
طبق تبصره، اگر جنین بهگونهای باشد که ادامهٔ حیاتش برای مادر خطر مرگ داشته باشد و برای نجات جان مادر سقط انجام شود، دیهای ثابت نمیشود.
نکته: این متن واژههای «عاقله» و «حسب مورد» را به کار برده، اما توضیح نمیدهد که در هر حالت دقیقاً چه کسی مسئول است یا مقدار دیه چقدر است؛ این موارد را از همین متن نمیتوان روشن کرد.