این ماده به دو حالت دربارهٔ حس چشایی میپردازد: اول، از بین بردن کامل این حس در یک شخص؛ دوم، کم شدن یا ضعیف شدن آن. در هر دو حالت، قانون میگوید جبران خسارت از راه «ارش» انجام میشود.
«ارش» اصطلاحی است برای نوعی جبران خسارت که مقدار آن در قانون بهطور مشخص و از پیش تعیین نشده و تعیین مقدار آن در هر پرونده به عهدهٔ مرجع رسیدگی است. متن این ماده هیچ مبلغ، درصد یا شرط دیگری را مشخص نکرده و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.