این ماده درباره زمانی است که در نتیجه یک جنایت (مثل بریدن یا از بین بردن بینی یا هر آسیب دیگری) حس بویایی فرد هم از بین برود یا کم شود. در چنین حالتی، قانون میگوید هر یک از این آسیبها جداگانه حساب میشود.
یعنی هم برای خود جنایت (مثلاً بریدن بینی) دیه یا ارش تعیین میشود، و هم برای از بین رفتن یا نقصان بویایی، دیه یا ارش جداگانهای در نظر گرفته میشود. «دیه» مبلغ مشخص شرعی است و «ارش» مبلغی است که به نسبت میزان آسیب تعیین میشود.
نکته مهم این است که در این ماده فقط اصل جداگانه بودن دیه یا ارش برای هر جنایت گفته شده، اما مقدار دقیق یا شرایط جزئی آن در همین متن مشخص نشده است.