این ماده دربارهٔ دیهٔ زن و مرد در «اعضا و منافع» صحبت میکند. منظور از اعضا، اندامهای بدن است و منظور از منافع، کارکردهایی مثل بینایی و شنوایی. طبق این متن، تا وقتی مقدار دیه از یکسوم دیهٔ کامل مرد کمتر باشد، دیهٔ زن و مرد برابر است.
اگر مقدار دیه به یکسوم دیهٔ کامل مرد برسد یا از آن بیشتر شود، دیهٔ زن به نصف کاهش پیدا میکند.
این متن فقط همین قاعده را بیان میکند و دربارهٔ دیهٔ نفس (کلی) یا دیگر موارد چیزی نگفته است.