این ماده درباره حالتی است که گذاشتن کالا بیرون مغازه یا توقف اتومبیل مقابل منزل و کارهای مشابه آن، در محل به عرف و عادت تبدیل شده باشد. در این حالت، کسی که کالا میگذارد یا اتومبیل را متوقف میکند، اگر سه شرط جمع باشد، طبق این متن ضامن زیانهای وارده نیست: ۱) منع قانونی وجود نداشته باشد، ۲) معبر عریض باشد، ۳) برای عابران مزاحمت ایجاد نشود.
متن درباره اینکه چه چیزی «عرف و عادت» است یا مصداق «امثال آن» چیست توضیحی نداده و آن را به عرف واگذار کرده است. همچنین نگفته اگر یکی از این شرطها نباشد چه حکمی دارد؛ فقط حالت مشمول این ماده را بیان کرده است.