این ماده دربارهٔ خسارتی است که از موانع ایجادشده در اثر حوادث قهری مثل سیل و زلزله پیش میآید. طبق متن، اگر چنین مانعی موجب آسیب شود، هیچکس ضامن نیست، حتی اگر شخص یا اشخاصی توانایی برطرف کردن آن را داشته باشند.
اگر سیل چیزی را با خود بیاورد و کسی آن را در جای نامناسب (مثل همان جای اول یا جای بدتر) قرار دهد و از این کار آسیب ایجاد شود، آن شخص مسئول پرداخت دیه است. اما اگر آن را از جای نامناسب بردارد و برای مصلحت عابران در جای مناسبتری بگذارد، ضامن نیست.
تبصره ۱ میگوید اگر مانع را شخصی ایجاد کرده باشد، کسی که وضعیت را به حالت مناسبتر تغییر میدهد هم ضامن نیست. تبصره ۲ میگوید افراد یا دستگاههای مسئول اصلاح یا رفع آثار این حوادث، اگر در انجام وظیفه تقصیر یا قصور قابل استناد داشته باشند، ضامناند.