این ماده یک تعریف ساده ارائه میکند: «مباشرت» یعنی کسی خودش، بدون واسطه، کار آسیبزننده را انجام داده باشد؛ یعنی عاملِ مستقیم همان شخص مرتکب باشد.
بر اساس همین متن، ملاک مباشرت این است که جنایت «مستقیماً» و «توسط خود مرتکب» واقع شود. متن ماده دربارهٔ حالتهای دیگر (اینکه اگر شخص خودش مستقیم انجام ندهد چه وضعی دارد) چیزی نمیگوید و تنها تعریف مباشرت را بیان کرده است.