این ماده میگوید اگر بین رفتار مرتکب و نتیجهای که از آن رفتار به وجود آمده، فاصله زمانی بیفتد، این فاصله باعث نمیشود که جنایت محقق نشده باشد. برای نمونه، اگر کسی عامل بیماری کشنده را منتقل کند و فرد مدتی بعد فوت کند، همین فاصله زمانی مانع از تحقق جنایت نیست و بر حسب مورد قصاص یا دیه مطرح میشود.
همچنین این ماده میگوید حکم این ماده و ماده (۴۹۲) این قانون در مورد کلیه جرائم جاری است. دربارهٔ خودِ ماده (۴۹۲) در این متن توضیحی داده نشده و فقط به آن ارجاع شده است.