این ماده یک قاعده کلی میگوید: اگر کسی بهطور عمدی یا شبهعمدی به دیگری آسیب بزند و در نتیجه، دیه بر او واجب شود، پرداخت آن دیه بر عهدهٔ خود همان شخص است.
«جنایت» در اینجا به معنای هر آسیب بدنی است، نه فقط قتل. «عمدی» یعنی آسیب با قصد و اراده انجام شده، و «شبهعمدی» یعنی قصد آسیب زدن نبوده ولی کار بهگونهای بوده که معمولاً منجر به آسیب میشود.
نکتهٔ سادهٔ این ماده این است که هزینهٔ دیه را نمیتوان به گردن شخص دیگری انداخت؛ خود مرتکب مسئول پرداخت است. متن این ماده تبصره ندارد.