این ماده دربارهٔ وضعیت وارثی است که خودش قاتل مقتول باشد. میگوید چنین وارثی از ارث محروم میشود، اما اینکه از چه چیزی محروم میشود به نوع قتل بستگی دارد.
اگر قتل «عمدی» باشد، قاتل از اموال مقتول و از دیه او ارث نمیبرد. اگر قتل «خطای محض» یا «شبه عمدی» باشد، متن فقط میگوید که قاتل از دیه مقتول ارث نمیبرد و در این حالت به محرومیت او از اموال اشارهای نکرده است.
در پایان هم گفته شده که اگر وارث دیگری وجود نداشته باشد، «مقام رهبری» وارث است. متن دربارهٔ جزئیات بیشتر، شرایط یا نحوهٔ اجرای این حکم توضیحی نداده است.