این ماده «ارش» را تعریف میکند. بر اساس این متن، ارش یک نوع دیه است که مقدارش در شرع مشخص نشده (به آن دیه غیرمقدر میگویند) و دادگاه باید میزان آن را تعیین کند.
دادگاه برای تعیین مقدار ارش چند چیز را در نظر میگیرد: نوع و کیفیت جنایت، تأثیری که آن جنایت بر سلامت آسیبدیده (مجنیعلیه) گذاشته، و میزان خسارتی که وارد شده است. همچنین باید دیه مقدر (دیهای که مقدارش مشخص است) را در نظر بگیرد و نظر کارشناس را هم جلب کند.
در پایان ماده گفته شده که مقررات مربوط به دیه مقدر در مورد ارش هم جریان دارد، مگر اینکه در همین قانون ترتیب دیگری تعیین شده باشد. یعنی اصل بر این است که همان قواعد دیه مقدر بر ارش هم اعمال شود، اما این قانون میتواند استثنا قائل شود.