این ماده دربارهٔ شیوهٔ اجرای «قصاص عضو» است؛ یعنی وقتی حکم قصاص برای آسیب زدن به عضوی از بدن کسی صادر میشود. متن میگوید ابزاری که برای بریدن یا زخم زدن در این قصاص استفاده میشود باید تیز، پاک (غیرآلوده) و مناسب با همان قصاص باشد. همچنین آزار و اذیت کردن فرد مجرم بیش از اندازهٔ جنایتی که او مرتکب شده ممنوع است و برای آن، تعزیری که در قانون مقرر شده در نظر گرفته میشود.
بخش دوم ماده به حالتی میپردازد که خود مجرم بیمار باشد یا شرایط زمان و مکان طوری باشد که ترس از سرایت (مثلاً سرایت بیماری یا عفونت) به جان فرد یا ایجاد صدمهٔ دیگر وجود داشته باشد. در این حالت، اگر بشود موانع را برطرف کرد، قصاص انجام میشود؛ و اگر نشود، قصاص تا وقتی که این ترس از سرایت برطرف شود به تأخیر میافتد.
این ماده تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.