این ماده دربارهٔ زمانی است که «قصاص عضو» انجام میشود؛ یعنی بهجای جان، عضوی از بدن مجرم قصاص میشود. قانون میگوید این قصاص را میتوان بلافاصله اجرا کرد، حتی اگر معلوم نباشد که آن آسیب بعداً به جای دیگری از بدن سرایت میکند یا نه.
حال اگر قصاص انجام شد و بعداً جنایت سرایت کرد، دو حالت پیش میآید: اول، اگر این سرایت عمدی شمرده شود، مرتکب بر حسب مورد به قصاص نفس (جان) یا قصاص عضو محکوم میشود؛ اما پیش از اجرای قصاص نفس، ولی دم باید دیهٔ جنایتی را که بهعنوان قصاص عضو به مرتکب وارد شده بود، به او بپردازد. دوم، اگر سرایت غیرعمدی شمرده شود، مرتکب فقط به پرداخت دیهٔ جنایتی که از راه سرایت به وجود آمده محکوم میشود و از این دیه، مقداری که قبلاً قصاص شده بود کسر نمیشود.
این متن تبصره ندارد.