این ماده درباره حالتی است که پس از اجرای قصاص نفس، قاتل زنده میماند. در این حالت، متن میگوید حق قصاص برای ولی دم محفوظ است. اگر قصاص به شکلی انجام شده باشد که جایز نیست و قاتل آسیب دیده باشد، قاتل میتواند حق قصاص عضو نسبت به ولی دم را داشته باشد؛ اما این حق مشروط به شرایط قصاص عضو، از جمله نبود ترس از تلف شدن ولی دم، است. حق قصاص نفس هم برای ولی دم باقی میماند.
اگر قاتل بخواهد از حق قصاص عضو خود استفاده کند، باید پیش از اجرای قصاص نفس، حق خود را استیفاء، مصالحه یا گذشت کند. اگر ولی دم نخواهد دوباره قصاص کند، قاتل حق قصاص او را ندارد. اگر قاتل برای فرار از قصاص نفس حاضر به گذشت، مصالحه یا استیفای حق خود نشود، ولی دم میتواند شکایت کند؛ دادگاه مهلت مناسبی تعیین و به قاتل اعلام میکند تا در آن مهلت یکی از این کارها یا مطالبه قصاص عضو را انجام دهد.
اگر قاتل در مهلت تعیینشده اقدامی نکند، در متن آمده است که ولی دم به تعزیر مقرر در قانون محکوم میشود و با مطالبه او قصاص نفس اجرا میگردد؛ در این حالت حق قصاص عضو برای ورثه جانی محفوظ است.