این ماده دربارهٔ حالتی است که دندان فردی که جنایت کرده (مرتکب) دندان شیری باشد، اما دندان فردی که جنایت روی او واقع شده (قربانی) شیری نباشد. در این حالت، انتخاب با قربانی است.
قربانی دو راه پیش رو دارد: یا همین حالا قصاص دندان شیری مرتکب را بخواهد، یا صبر کند تا دندان شیری مرتکب بیفتد و دندان غیرشیری (دائمی) او دربیاید و آن وقت قصاص انجام شود.
متن ماده فقط همین دو گزینه را گفته و دربارهٔ جزئیات دیگر، مانند نحوهٔ اجرا یا موارد دیگر، چیزی در این متن نیست.