این ماده میگوید اگر کسی در مواردی مانند مامومه، دامغه، جائفه، هاشمه، مُنقّله، شکستگی استخوان و صدماتی که باعث تغییر رنگ پوست یا ورم بدن میشود به دیگری آسیب بزند، قصاص عضو در آن مورد ساقط است؛ یعنی نمیتوان همان آسیب را به شکل قصاص بر مرتکب وارد کرد. مرتکب باید دیه بپردازد و علاوه بر آن به تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» محکوم میشود.
همین حکم در هر مورد دیگری هم اجرا میشود که خطر تجاوز در قصاص عضو یا منافع وجود داشته باشد؛ یعنی جایی که اجرای قصاص عضو یا منافع ممکن است به زیادهروی و آسیب بیشتر منجر شود.
متن به کتاب پنجم «تعزیرات» ارجاع داده، اما نوع یا مقدار تعزیر را در همین ماده مشخص نکرده است.