این ماده دربارهٔ حالتی است که عضو کسی که جنایت دیده، سالم یا کامل باشد، ولی عضو کسی که جنایت کرده، ناسالم یا ناقص باشد. در این صورت، شخص جنایتدیده میتواند قصاص کند، یا اگر مرتکب رضایت بدهد، دیه بگیرد.
تبصره میگوید «عضو ناسالم» عضوی است که منفعت اصلیاش از بین رفته باشد؛ مثل عضو فلج. اگر منفعت اصلی از بین نرفته باشد، عضو سالم حساب میشود، حتی اگر ضعف یا بیماری داشته باشد. پس صرف ضعف یا بیماری، عضو را ناسالم نمیکند.