این ماده درباره حالتی است که یک نفر به اعضای بدن چند نفر آسیب عمدی وارد میکند. اگر امکان قصاص برای همه آن آسیبها باشد، مرتکب قصاص میشود. اگر امکان قصاص برای همه جنایتها نباشد، کسی که جنایت پیش از دیگران بر او واقع شده (مجنیٌ علیه اول) در اجرای قصاص مقدم است. پس از اجرای قصاص، مرتکب برای جنایتهایی که دیگر محلی برای قصاص آن نیست، به پرداخت دیه و تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» محکوم میشود.
اگر وقوع دو جنایت در یک زمان باشد، هر یک از دو مجنیٌ علیه میتوانند مبادرت به قصاص کنند. پس از استیفای قصاص، برای جنایتهای دیگری که قصاص ممکن نیست، مرتکب به پرداخت دیه و تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» محکوم میشود.
همچنین اگر پس از قصاص اول، برای مجنیٌ علیه دوم محل قصاص باقی باشد ولی کمتر از عضو مورد جنایت از او باشد، میتواند مقدار موجود را قصاص کند و مابهالتفاوت را دیه بگیرد. متن مثال میزند: اگر مرتکب ابتدا انگشت دست راست کسی را و سپس دست راست شخص دیگری را قطع کرده باشد، مجنیٌ علیه اول در اجرای قصاص مقدم است و با اجرای قصاص او، مجنیٌ علیه دوم میتواند دست راست مرتکب را قصاص کند و دیه انگشت خود را نیز از او بگیرد.