این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی دیگری را به رفتاری وادار (اکراه) میکند و همان رفتار باعث جنایت بر خود فرد اکراهشونده میشود. در این صورت، جنایت عمدی است و اکراهکننده قصاص میشود.
اما اگر اکراهکننده دو شرط را با هم داشته باشد، حکم عوض میشود: هم قصد جنایت بر اکراهشونده را نداشته باشد، و هم آگاهی و توجه نداشته باشد که این اکراه نوعاً موجب جنایت بر او میشود. در این حالت جنایت شبه عمدی است و اکراهکننده به پرداخت دیه محکوم میشود.