این ماده دربارهٔ حالتی است که چند نفر با هم در یک جنایت عمدی (مثل قتل عمد) شرکت کردهاند. بر اساس آن، کسی که جنایت روی او واقع شده (مجنیٌ علیه) یا ولی دم میتواند فقط یکی از این شریکها را قصاص کند؛ در این صورت بقیهٔ شریکها باید فوراً سهم خودشان از دیه را به همان کسی که قصاص شده بپردازند. راه دیگر این است که همهٔ شریکها یا بیش از یکی از آنها قصاص شوند، اما در این حالت شرط شده که دیهٔ مازاد بر جنایتِ پدیدآمده، پیش از قصاص به کسانی که قصاص میشوند پرداخت شود.
اگر قصاصشوندگان همهٔ شریکها نباشند، هر شریکی که قصاص نمیشود هم باید سهم خودش از دیهٔ جنایت را به نسبت تعداد شریکها بپردازد.
تبصرهٔ ماده هم به این حالت میپردازد که مجنیٌ علیه یا ولی دم فقط قصاص بعضی از شریکها را بخواهد و از حق خود نسبت به بعضی دیگر مجانی بگذرد یا با آنها مصالحه کند. در این صورت، اگر دیهٔ کسانی که قصاص میشوند بیشتر از سهم آنها از جنایت باشد، باید پیش از قصاص، مازاد دیهٔ آنان را به خودشان بپردازد. لازم به ذکر است متن دربارهٔ شیوهٔ محاسبهٔ دقیق این «مازاد» توضیح بیشتری نداده است.