این ماده دربارهٔ حالتی است که برای اجرای قصاص، باید مبلغی به نام «فاضل دیه» به قصاصشونده پرداخت شود. در چنین حالتی، کسی که حق قصاص دارد میتواند یکی از دو راه را انتخاب کند: قصاص کند و فاضل دیه را بپردازد، یا به جای قصاص، دیهٔ مقرر در قانون را بگیرد.
بر اساس همین متن، برای انتخاب راه دوم یعنی گرفتن دیه، رضایت مرتکب شرط نیست و صاحب حق قصاص حتی بدون رضایت او هم میتواند دیه را بگیرد. در این متن تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.