این ماده دربارهٔ حالتی است که برای یک جنایت، چند «ولی دم» وجود دارد؛ یعنی چند نفر که به عنوان صاحب حق قصاص شناخته میشوند. متن میگوید در این حالت، حق قصاص برای هر یک از آنها جداگانه ثابت است.
به زبان ساده، هر کدام از این افراد خودش حق قصاص دارد و حق آنها یک حق مشترک و تقسیمنشده نیست. این ماده فقط همین حکم کلی را بیان میکند.
متن ماده دربارهٔ اینکه اگر تعدادی از اولیای دم بخواهند قصاص کنند و بقیه نخواهند چه اتفاقی میافتد، یا اینکه حق قصاص چگونه باید عملاً اجرا شود، چیزی نمیگوید؛ این بخشها در همین متن روشن نشده است. همچنین این ماده به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.