این ماده دربارهٔ کسی است که حق قصاص دارد (ولی دم). بر اساس آن، ولی دم نمیتواند پیش از فوت مجنیٌ علیه (کسی که جنایت بر او وارد شده) مرتکب را قصاص کند.
اگر ولی دم پیش از فوت مجنیٌ علیه، مرتکب را بکشد، حکم به نتیجهٔ نهایی جنایت بستگی دارد: اگر جنایت در نهایت سبب فوت مجنیٌ علیه نشود، ولی دم مستحق قصاص است؛ و اگر جنایت در نهایت سبب فوت مجنیٌ علیه شود، به تعزیر مقرر در قانون محکوم میشود.
یک استثنا هم آمده: اگر ولی دم اعتقاد داشته باشد که مرتکب مشمول ماده ۳۰۲ این قانون است، در این صورت مستحق قصاص نیست. این متن محتوای ماده ۳۰۲ و مقدار تعزیر را مشخص نکرده و فقط به آنها ارجاع داده است.