این ماده میگوید «حرز» یعنی مکانی که برای نگهداری مال مناسب است و طبق عرف و عادت مردم، مال در آنجا از دستبرد و دزدی در امان میماند.
بنابراین دو نکته در این تعریف آمده است: اول اینکه مکان باید «متناسب» باشد، یعنی برای نگهداری آن مال مناسب تشخیص داده شود؛ دوم اینکه در عرف مردم، مال در آن مکان محفوظ بماند. این ماده فقط همین تعریف کلی را بیان میکند و مصداقهای حرز یا جزئیات دیگر را مشخص نمیکند.