ماده ۲۷۰ فصل هفتم قانون مجازات اسلامی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در صورتی که مکان نگهداری مال از کسی غصب شده باشد، نسبت به وی و کسانی که از طرف او حق دسترسی به آن مکان را دارند، حرز محسوب نمی‌شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ یکی از شرط‌های سرقتی است که مجازات حد دارد؛ یعنی اینکه مال در جایی نگهداری شود که «حرز» به شمار می‌آید. می‌گوید اگر مکانی که مال در آن نگهداری می‌شود، از کسی به زور و به ناحق گرفته شده باشد (غصب شده باشد)، آن مکان نسبت به خود آن شخص و نسبت به کسانی که از طرف او اجازهٔ دسترسی به آن مکان را دارند، حرز حساب نمی‌شود.

به زبان ساده: کسی که محل نگهداری مالش غصب شده، نمی‌تواند برای خودش و افراد مجازِ طرف خود، به «حرز بودن» آن مکان استناد کند. این متن تعریفی از «حرز» یا «غصب» ارائه نمی‌دهد و دربارهٔ وضعیت دیگران (غیر از شخص غصب‌شده و افراد مجاز از طرف او) هم چیزی نمی‌گوید.

مصادیق واقعی

علی انباری را که مریم اموالش را در آن نگهداری می‌کند غصب کرده است. بر اساس این ماده، آن انبار نسبت به مریم و کسی که از طرف او اجازهٔ دسترسی به انبار را دارد، حرز محسوب نمی‌شود.
حسین مغازه‌ای را که رضا کالاهایش را در آن نگهداری می‌کند غصب کرده است. این مغازه نسبت به رضا و کارمند او که از طرف رضا حق دسترسی به مغازه را دارد، حرز به شمار نمی‌آید.

سؤالات پرتکرار

حرز یعنی چه؟

این متن تعریفی از حرز ارائه نمی‌دهد و فقط می‌گوید در چه حالتی یک مکان حرز محسوب نمی‌شود.

اگر مکانی غصب شده باشد، آن مکان برای چه کسانی حرز حساب نمی‌شود؟

برای کسی که مکان از او غصب شده و برای کسانی که از طرف او حق دسترسی به آن مکان را دارند.

منظور از «کسانی که از طرف او حق دسترسی دارند» چه کسانی است؟

متن فقط همین عبارت را آورده و مصادیق آن را مشخص نکرده است؛ بنابراین این بخش از متن مبهم است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←