این ماده دربارهٔ یکی از شرطهای سرقتی است که مجازات حد دارد؛ یعنی اینکه مال در جایی نگهداری شود که «حرز» به شمار میآید. میگوید اگر مکانی که مال در آن نگهداری میشود، از کسی به زور و به ناحق گرفته شده باشد (غصب شده باشد)، آن مکان نسبت به خود آن شخص و نسبت به کسانی که از طرف او اجازهٔ دسترسی به آن مکان را دارند، حرز حساب نمیشود.
به زبان ساده: کسی که محل نگهداری مالش غصب شده، نمیتواند برای خودش و افراد مجازِ طرف خود، به «حرز بودن» آن مکان استناد کند. این متن تعریفی از «حرز» یا «غصب» ارائه نمیدهد و دربارهٔ وضعیت دیگران (غیر از شخص غصبشده و افراد مجاز از طرف او) هم چیزی نمیگوید.