این ماده دربارهٔ «قذف» است؛ یعنی نسبت دادن رابطهٔ نامشروع به کسی. طبق این ماده، اگر شخصی به فرزندِ مشروع خودش بگوید «تو فرزند من نیستی» یا به فرزند مشروع شخص دیگری بگوید «تو فرزند پدرت نیستی»، این حرف بهعنوان قذفِ مادرِ آن فرزند حساب میشود. دلیلش این است که انکار فرزندیِ یک فرزند مشروع، عملاً به مادر او نسبت داده میشود که با شوهر خودش نبوده است.
نکتهٔ مهم این است که ماده فقط از فرزند «مشروع» حرف میزند؛ پس اگر فرزند مشروع نباشد، از متن این ماده چیزی دربارهٔ آن برداشت نمیشود. این ماده در فصل چهارم از بخش مربوط به جرائم موجب حد، زیر عنوان قذف آمده است.