ماده ۱۸۲ فصل سوم قانون مجازات اسلامی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

در شهادت شرعی، در صورت تعدد شهود، وحدت موضوع شهادت ضروری است و باید مفاد شهادتها در خصوصیات موثر در اثبات جرم یکسان باشد. هرگاه اختلاف مفاد شهادت ها موجب تعارض شود و یا وحدت موضوع را مخدوش کند، شهادت شرعی محسوب نمی‌شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ «شهادت شرعی» در امور کیفری است و یک شرط مهم را بیان می‌کند: وقتی شاهدها چند نفر هستند، شهادت آن‌ها باید دربارهٔ یک موضوع واحد باشد و مفاد شهادت‌ها هم در آن خصوصیاتی که در اثبات جرم اثر دارند، یکسان باشد.

اگر مفاد شهادت‌ها با هم اختلاف داشته باشد و این اختلاف باعث تعارض شود، یا باعث شود وحدت موضوع زیر سؤال برود، دیگر آن شهادت، شهادت شرعی به حساب نمی‌آید. متن این ماده توضیح بیشتری دربارهٔ اینکه چه خصوصیاتی «مؤثر در اثبات جرم» است یا اختلاف تا چه حدی مهم است، نداده است.

مصادیق واقعی

علی و مریم هر دو در یک پرونده کیفری شهادت می‌دهند. علی می‌گوید حادثه صبح در خیابان الف رخ داده و مریم می‌گوید همان حادثه شب در خیابان ب رخ داده است. چون مفاد شهادت‌ها در خصوصیات مؤثر متفاوت است و وحدت موضوع مخدوش می‌شود، طبق این ماده شهادت شرعی محسوب نمی‌شود.
علی و مریم هر دو شهادت می‌دهند که یک حادثه مشخص را با همان جزئیات دیده‌اند و مفاد شهادت‌هایشان در آن خصوصیات یکسان است. در این حالت شرط وحدت موضوع و یکسانی مفاد شهادت‌ها رعایت شده است.

سؤالات پرتکرار

اگر دو شاهد دربارهٔ یک اتفاق شهادت بدهند ولی جزئیات گفته‌هایشان با هم فرق داشته باشد، آیا شهادتشان شرعی است؟

بر اساس این ماده، مفاد شهادت‌ها باید در خصوصیات مؤثر در اثبات جرم یکسان باشد. اگر اختلاف مفاد شهادت‌ها باعث تعارض شود یا وحدت موضوع را مخدوش کند، شهادت شرعی محسوب نمی‌شود.

منظور از «وحدت موضوع شهادت» چیست؟

یعنی وقتی چند شاهد وجود دارد، همهٔ شهادت‌ها باید ناظر به یک موضوع واحد باشند. متن این ماده توضیح بیشتری دربارهٔ جزئیات این شرط نداده است.

اگر شهادت‌ها با هم تعارض داشته باشند، چه اتفاقی می‌افتد؟

طبق این ماده، در این حالت شهادت شرعی محسوب نمی‌شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←