این ماده دربارهٔ «شهادت شرعی» در امور کیفری است و یک شرط مهم را بیان میکند: وقتی شاهدها چند نفر هستند، شهادت آنها باید دربارهٔ یک موضوع واحد باشد و مفاد شهادتها هم در آن خصوصیاتی که در اثبات جرم اثر دارند، یکسان باشد.
اگر مفاد شهادتها با هم اختلاف داشته باشد و این اختلاف باعث تعارض شود، یا باعث شود وحدت موضوع زیر سؤال برود، دیگر آن شهادت، شهادت شرعی به حساب نمیآید. متن این ماده توضیح بیشتری دربارهٔ اینکه چه خصوصیاتی «مؤثر در اثبات جرم» است یا اختلاف تا چه حدی مهم است، نداده است.