این ماده میگوید بعضی رفتارها که در حالت عادی جرم شمرده میشوند، در شرایط خاصی قابل مجازات نیستند. یعنی اگر یکی از این شرایط وجود داشته باشد، فرد مجازات نمیشود. متن به «مواد قبل» هم اشاره کرده و گفته این موارد، علاوه بر آنهایی است که در مواد قبلی آمده؛ اما دربارهٔ محتوای آن مواد چیزی نمیگوید.
این شرایط عبارتاند از: انجام دادن رفتار به حکم یا اجازهٔ قانون؛ انجام دادن رفتار برای اجرای قانونی که مهمتر است؛ انجام دادن آن به دستور قانونی مقام صالح، به شرطی که آن دستور مخالف شرع نباشد؛ اقدامات والدین، اولیای قانونی و سرپرستان کودکان و کسانی که به نظر میرسد عقلشان کامل نیست، اگر برای تربیت یا محافظت آنها باشد و در حد متعارف و حدود شرعی بماند؛ عملیات ورزشی و حوادث ناشی از آن، اگر علت حادثه نقض مقررات آن ورزش نباشد و آن مقررات هم مخالف شرع نباشد؛ و هر عمل جراحی یا طبی مشروع که با رضایت خود شخص یا اولیا یا سرپرستان یا نمایندگان قانونی او و با رعایت موازین فنی و علمی و مقررات دولتی انجام شود. در موارد فوری، گرفتن رضایت لازم نیست.