این ماده میگوید اگر کسی در برابر قوای انتظامی یا دیگر ضابطان دادگستری مقاومت کند، در زمانی که آنها مشغول انجام وظیفه خود هستند، این مقاومت «دفاع» حساب نمیشود.
اما اگر این نیروها از حدود وظیفه خود خارج شوند و بر اساس ادله و قرائن موجود، ترس آن باشد که عملیاتشان به قتل، جرح، تعرض به عرض یا ناموس یا مال منجر شود، در این صورت دفاع جایز است.