این ماده میگوید اگر کسی در حال خواب، بیهوشی یا حالتی شبیه به اینها کاری انجام دهد که طبق قانون جرم است، مجازات نمیشود. یعنی وقتی شخص در آن حالت کنترل اراده و آگاهی بر رفتار خود ندارد، مسئولیت کیفری بر او بار نمیشود.
اما یک استثنا وجود دارد: اگر خود شخص با آگاهی و از روی عمد بخوابد یا خودش را بیهوش کند، در حالی که میداند در آن حالت مرتکب جرم میشود، از این معافیت استفاده نمیکند و مجازات میشود.
نکتهای که در متن نیامده و باید صادقانه گفت این است که متن، منظور دقیق از «مانند آنها» یا مرز تشخیص «علم» و «عمد» را روشن نکرده و در این بخشها مبهم است. همچنین این ماده فقط حکم کلی را بیان کرده و به جزئیات بیشتر یا مواد دیگر ارجاعی نداده است.