این ماده دربارهٔ جرائم عمدی است. میگوید برای اینکه یک جرم عمدی محقق شود، کافی نیست که شخص کار مجرمانه را انجام داده باشد؛ بلکه باید دو چیز احراز شود: اول اینکه مرتکب «علم» داشته باشد، یعنی بداند موضوع جرم چیست (مثلاً بداند چه چیزی یا چه کسی موضوع کار اوست) و دوم اینکه «قصد» او برای انجام آن رفتار مجرمانه ثابت شود.
در بخش دوم، به دستهای از جرائم اشاره میکند که وقوع آنها بر اساس قانون به تحقق یک «نتیجه» وابسته است. در این جرائم، علاوه بر موارد بالا، باید قصد رسیدن به آن نتیجه یا علم به وقوع آن هم محرز شود. متن ارائهشده تبصرهای ندارد و مشخص نمیکند کدام جرائم دقیقاً مشمول کدام دستهاند.