این ماده دربارهٔ وضعیتی است که دادگاه صدور حکم محکومیت را برای مدتی به تعویق انداخته است (یعنی تصمیم نهایی را موقتاً عقب انداخته). طبق این ماده، اگر شخص در مدت تعویق جرم جدیدی مرتکب شود، همیشه تعویق لغو نمیشود؛ فقط اگر آن جرم از این انواع باشد، دادگاه قرار تعویق را لغو کرده و حکم محکومیت صادر میکند: جرم موجب حد، قصاص، جنایات عمدی موجب دیه، یا تعزیر تا درجه هفت.
همچنین اگر شخص دستورهای دادگاه را در مدت تعویق اجرا نکند، قاضی میتواند فقط یک بار تا نصف مدت تعیینشده در قرار، به مدت تعویق اضافه کند، یا اینکه حکم محکومیت صادر کند.
تبصرهٔ ماده میگوید اگر قرار تعویق لغو شد و حکم محکومیت صادر شد، دیگر نمیتوان برای آن محکومیت قرار تعلیق اجرای مجازات صادر کرد.