این ماده دربارهٔ «تعویق مراقبتی» است؛ یعنی وقتی دادگاه صدور حکم را به تعویق میاندازد، این تعویق همراه با چند تدبیر و وظیفه برای فرد است. فرد باید در زمان و مکانی که مقام قضائی یا مددکار اجتماعی ناظر تعیین میکند حاضر شود؛ اطلاعات و اسناد و مدارکی را که نظارت بر انجام تعهداتش را آسان میکند به مددکار اجتماعی بدهد؛ هر تغییر شغل، اقامتگاه یا جابهجایی را در کمتر از پانزده روز اعلام کند و گزارش آن را به مددکار اجتماعی بدهد؛ و برای سفر به خارج از کشور از مقام قضائی اجازه بگیرد.
طبق تبصره، دادگاه میتواند این تدابیر را همراه با برخی تدابیر معاضدتی، مثل معرفی مرتکب به نهادهای حمایتی، تعیین کند.