این ماده به دادگاه اجازه میدهد در مورد اطفال و نوجوانان، اگر «جهات تخفیف» (یعنی دلایلی که باعث میشود مجازات سبکتر شود) احراز شود، دو کار انجام دهد: اول اینکه مجازاتها را تا نصف حداقل آن کم کند، و دوم اینکه اقدامات تامینی و تربیتی را به اقدام دیگری تبدیل کند.
منظور از «اقدامات تامینی و تربیتی» تدابیری است که برای اصلاح و تربیت طفل یا نوجوان در نظر گرفته میشود، نه فقط تنبیه. این ماده میگوید دادگاه میتواند این تدابیر را به تدبیر دیگری تغییر دهد.
متن ماده فقط همین دو اختیار را بیان کرده و توضیح نداده که «جهات تخفیف» چیست یا «اقدام دیگر» چه مصادیقی دارد؛ این بخشها در همین متن مبهم است.