این ماده به دادگاه اختیار میدهد که دربارهٔ نوجوانانی که مرتکب جرم تعزیری شدهاند، یکی از دو کار را انجام دهد: صدور حکم را به تعویق بیندازد یا اجرای مجازات را معلق کند.
متن ماده میگوید این اختیار برای «تمام جرائم تعزیری» ارتکابی توسط نوجوانان وجود دارد. خود متن تعریف «نوجوان»، «جرم تعزیری»، «تعویق صدور حکم» و «تعلیق اجرای مجازات» را توضیح نداده و شرط یا مدت خاصی هم برای آن ذکر نکرده است.
واژهٔ «میتواند» نشان میدهد این کار اختیاری است، نه اجباری.