این ماده میگوید اگر جرمی که در دادگاه اطفال و نوجوانان رسیدگی میشود، به پرداخت دیه (مبلغی که در جرائم علیه جسم و جان به آسیبدیده یا بازماندگان او پرداخت میشود) یا هر بدهی مالی دیگری منجر شود، دادگاه اطفال و نوجوانان باید بر اساس مقررات مربوط به پرداخت دیه و خسارت تصمیم بگیرد.
به بیان ساده، این ماده یک قانون جدید یا مبلغ خاصی تعیین نمیکند؛ فقط میگوید دادگاه اطفال و نوجوانان در بخش مالی اینگونه پروندهها، همان قواعد و مقررات عمومی دیه و خسارت را رعایت میکند.
این ماده اشارهای به تبصره ندارد و در متن آن به مقررات دیگری ارجاع داده شده، اما محتوای آن مقررات در همین متن نیامده است.