این ماده میگوید برای شمارهگذاری خودروهای سبک و سنگین و موتورسیکلت، بر اساس «رتبه انرژی» آنها (همان برچسب انرژی که سازمان ملی استاندارد تأیید کرده) یک مالیات و عوارض به نام «مالیات و عوارض سبز» گرفته میشود. نرخها در یک جدول بر حسب درصد آمده است: رتبههای A و B صفر هستند و هرچه رتبه انرژی بدتر شود (به سمت C، D، E، F و G) درصد مالیات بیشتر میشود. همچنین نرخ برای خودروی «تولید داخل» و «وارداتی» متفاوت است و خودروهای وارداتی معمولاً درصد بالاتری دارند. جدول در متن دادهشده، هم برای دستههای مختلف وسائط نقلیه (سواری و وانت دوکابین، وانت تککابین، خودروی سواری با شمارهگذاری عمومی، خودروهای سنگین و موتورسیکلت) و هم بین تولید داخل و وارداتی تفکیک شده است.
مبنایی که این مالیات روی آن حساب میشود، برای تولیدات داخلی «قیمت فروش کارخانه» و برای خودروهای وارداتی «مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی» است. تبصرهها چند نکته اضافه میکنند: مبلغ پایه (ماخذ) را سازمان تعیین و اعلام میکند؛ خودروها و موتورسیکلتهای برقی و تمامبرقی (هیبرید پلاگین) به تشخیص وزارت صنعت، معدن و تجارت مشمول این مالیات نیستند؛ اگر وسیله نقلیه برچسب انرژی تأییدشده نداشته باشد، در حکم ردیف G قرار میگیرد؛ واردکنندگان حقوقی و تولیدکنندگان باید هر ماه تا پانزدهم ماه بعد اظهارنامه بدهند و مالیات را بپردازند و در صورت دیرکرد جریمه ۱۰ درصدی غیرقابل بخشودگی و جریمههای ماده ۳۷ اعمال میشود؛ اشخاص حقیقی واردکننده باید پیش از شمارهگذاری مالیات را بپردازند؛ و نیروی انتظامی موظف است پیش از شمارهگذاری، گواهی پرداخت را بررسی کند.
یک نکته صادقانه: جدول ارقام در متنی که در اختیار من است، در برخی ردیفها (مثلاً ردیف D) تعداد اعداد با تعداد ستونهای عنوانشده همخوانی کامل ندارد و دقیقاً قابل بازخوانی نیست؛ بنابراین من فقط ترتیب کلی رتبهها و صفر بودن A و B را از آن نقل میکنم و از بیان نرخ عددیِ ردیفهای مبهم خودداری میکنم.