این ماده دربارهٔ حالتی است که پول موجود در حساب کسی که چک صادر کرده، از مبلغ چک کمتر باشد. در این حالت، اگر دارندهٔ چک درخواست کند، بانک باید مقدار موجودی حساب را به او بپردازد و دارنده هم مبلغی را که گرفته، پشت چک بنویسد و چک را به بانک بدهد.
بانک باید به درخواست دارندهٔ چک، بلافاصله مقدار کسری (تفاوت مبلغ چک با موجودی) را در سامانهٔ یکپارچهٔ بانک مرکزی ثبت کند و کد رهگیری بگیرد، آن کد را در گواهینامهای که مشخصاتش در مادهٔ قبل آمده بنویسد و گواهینامه را به درخواستکننده بدهد. اگر این گواهینامه کد رهگیری نداشته باشد، در مراجع قضائی و ثبتی به آن توجه نمیشود (یعنی اثری بر آن بار نمیکنند).
آن مقدار از چک که پرداخت نشده، «بیمحل» حساب میشود و گواهینامهٔ بانک در این مورد، جای اصل چک را برای دارندهٔ چک میگیرد. همچنین بانک باید همان اعلامیهای را که در مادهٔ قبل گفته شده، برای صاحب حساب بفرستد. این ماده به «مادهٔ قبل» ارجاع داده، اما محتوای آن ماده در این متن نیامده است. همچنین متن این ماده تبصره ندارد.