این ماده میگوید هیات عمومی دیوان عدالت اداری میتواند یک «مصوبه» را بهطور کامل یا فقط بخشی از آن را باطل کند. «مصوبه» یعنی تصمیم یا مقررهای که یک مرجع تصویب کرده است، و «ابطال» یعنی بیاعتبار کردن آن.
این اختیار در چارچوب اجرای بند (1) ماده (12) همین قانون داده شده است؛ یعنی این ماده به ماده ۱۲ ارجاع میدهد و شرطها و جزئیات آن را در همان ماده باید دید. متن این ماده درباره محتوای آن بند چیزی نمیگوید.
نکته دیگر اینکه ابطال میتواند جزئی باشد؛ یعنی لازم نیست همه مصوبه از بین برود و هیات عمومی میتواند فقط قسمتی از آن را باطل کند.