این ماده میگوید وقتی دیوان عدالت اداری یک «دستور موقت» صادر میکند و آن را به طرف شکایت ابلاغ میکند، سازمانها، ادارات، هیئتها و مأمورانی که طرف شکایت هستند باید بر اساس همان دستور عمل کنند. «دستور موقت» یعنی یک تصمیم فوری و موقت که تا روشن شدن نتیجهٔ نهایی پرونده گرفته میشود.
اگر این سازمانها یا مأموران از اجرای دستور موقت سر باز بزنند، همان مرجعی که دستور موقت را صادر کرده، فرد متخلف را به انفصال از خدمت (برکناری موقت از شغل) به مدت شش ماه تا یک سال محکوم میکند و او را به جبران خسارتی که وارد شده نیز ملزم میکند.
این حکم تا بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر است؛ یعنی فرد محکومشده در این مهلت میتواند درخواست بازبینی این تصمیم را در شعب تجدیدنظر مطرح کند.