این ماده میگوید اگر شاکی در دیوان عدالت اداری، همراه با شکایت خود یا بعد از آن، ادعا کند که به دلایل گفتهشده در ماده ۱۲ همین قانون، اقدامات یا تصمیمات یا آرای قطعی یا خودداری از انجام وظیفه از سوی طرف شکایت باعث خسارتی شده که جبران آن غیرممکن یا سخت است، میتواند درخواست صدور دستور موقت کند.
بر اساس این متن، درخواست دستور موقت پس از طرح شکایت اصلی و تا قبل از صدور رأی امکانپذیر است. همچنین این درخواست مستلزم پرداخت هزینه دادرسی و پرداخت خسارتهای احتمالی نیست.
متن درباره اینکه ماده ۱۲ چه مواردی را شامل میشود توضیحی نمیدهد و فقط به آن ارجاع داده است.