این ماده دربارهٔ هزینههایی است که «حقالعملکار» در جریان انجام کار به حساب «آمر» انجام میدهد. بر اساس جملهٔ اول، هزینههایی که حقالعملکار کرده و برای انجام معامله و به نفع آمر لازم بوده — و همچنین هر پیشپرداخت (مساعده) که به نفع آمر داده است — باید «اصلاً و منفعتاً» به خود حقالعملکار برگردانده شود؛ یعنی هم خودِ مبلغ و هم منفعت آن.
در جملهٔ دوم، حقالعملکار اجازه دارد هزینههای انبارداری و حملونقل را نیز به حساب آمر بگذارد.
نکته: متن این ماده تبصره ندارد و دربارهٔ درستی یا نبودِ درستی سایر مواد چیزی نمیگوید.