این ماده دربارهٔ «حقالعملکار» (کمیسیونکار) است؛ یعنی کسی که برای شخص دیگری (که در متن «آمر» نامیده شده) و به حساب او کالایی را میفروشد. طبق این ماده، اگر حقالعملکار بدون اجازهٔ آمر، مال او را نسیه بفروشد یا به صورت پیشقسطی واگذار کند، زیانهایی که از این کار پیش میآید بر عهدهٔ خود حقالعملکار است.
اما یک استثنا هم دارد: اگر در محل، رسم و عرف تجاری این باشد که چنین کالایی به نسیه فروخته شود، حقالعملکار در این کار مجاز شمرده میشود. این استثنا در صورتی کنار میرود که آمر دستور مخالفی داده باشد؛ در آن صورت دستور آمر مقدم است.
نکته: این ماده فقط در همین حد گفته که مسئولیت زیانها بر عهدهٔ کیست و چه زمانی حقالعملکار مجاز است؛ دربارهٔ جزئیات بیشتر یا مادههای دیگر چیزی در این متن نیست.