این ماده دربارهٔ اسنادی است که «در وجه حامل» صادر شدهاند؛ یعنی سندی که مالک آن، کسی است که سند را در دست دارد و نام دارنده روی آن نوشته نشده است.
اگر شخصی در دادگاه ادعا کند که چنین سندی (مثلاً به او تعلق دارد) و محکمه بر اساس اوضاع و احوال، ادعای او را قابل اعتماد بداند، دادگاه باید از طریق اعلان در روزنامهها به دارندهٔ ناشناس آن سند اطلاع بدهد.
اگر از تاریخ انتشار اولین اعلان تا سه سال سند ارائه نشود، حکم بطلان آن صادر میشود. دادگاه میتواند در صورت نیاز، مدتی بیشتر از سه سال هم تعیین کند.