ماده ۳۲۵ باب پنجم قانون تجارت

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

به تقاضای مدعی محکمه می‌تواند به مدیون قدغن کند که وجه سند را به کسی نپردازد مگر پس از گرفتن ضامن یا تامینی که محکمه تصویب نماید.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده به کسی که در دادگاه ادعایی دارد (مدعی) اجازه می‌دهد از دادگاه بخواهد که به بدهکارِ یک سند در وجه حامل دستور بدهد پول آن سند را به کسی نپردازد، مگر اینکه اول ضامن بگیرد یا امنیتی بدهد که خود دادگاه آن را تأیید کند.

به زبان ساده: اگر کسی مدعی باشد که پول این نوع سند حق اوست، می‌تواند جلوی پرداخت آن را بگیرد؛ اما این «نگرفتن پرداخت» مطلق نیست و دادگاه می‌تواند پرداخت را به گرفتن ضامن یا تأمینِ مورد تأیید خودش مشروط کند.

توجه: این ماده فقط از یک امکان برای مدعی و یک شرط برای پرداخت حرف می‌زند و جزئیات بیشتری دربارهٔ نحوهٔ درخواست یا نوع تأمین در همین متن نیامده است.

مصادیق واقعی

فرض کنید علی مدعی است سندی در وجه حامل که دست شخص دیگری است در واقع مال اوست. علی از دادگاه می‌خواهد به بدهکارِ آن سند دستور بدهد پول را به کسی ندهد. دادگاه می‌تواند بگوید پول فقط در صورتی پرداخت شود که ضامن یا تأمینی که خودش تأیید می‌کند گرفته شود.
مریم از دادگاه می‌خواهد جلوی پرداخت وجه یک سند در وجه حامل را بگیرد. دادگاه می‌تواند به بدهکار اعلام کند که تا گرفتن ضامن یا تأمین مورد تأیید دادگاه، وجه سند را به کسی نپردازد.

سؤالات پرتکرار

چه کسی می‌تواند چنین درخواستی از دادگاه بکند؟

بر اساس این متن، «مدعی» یعنی کسی که ادعایی دارد می‌تواند این تقاضا را مطرح کند.

آیا دادگاه به طور کامل جلوی پرداخت را می‌گیرد؟

نه لزوماً؛ بر اساس همین متن، دادگاه می‌تواند دستور بدهد که وجه سند پرداخت نشود مگر پس از گرفتن ضامن یا تأمینی که خودِ دادگاه تصویب کند.

نوع ضامن یا تأمین را چه کسی تعیین می‌کند؟

طبق همین متن، ضامن یا تأمین باید مورد تصویب محکمه (دادگاه) باشد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون تجارت ←
ماده ۳۲۵ باب پنجم قانون تجارت — لویادسک