این ماده دربارهٔ کسی است که میگوید یک سند (از نوع اسناد در وجه حامل) در دستش بوده و الآن گم شده است. بر اساس این متن، چنین کسی («مدعی») باید در دادگاهِ محل زندگی بدهکار («محکمه محل اقامت مدیون») ثابت کند که آن سند قبلاً در تصرف خودش بوده و در حال حاضر گم شده است؛ یعنی فقط ادعای گم شدن کافی نیست و باید این دو نکته را در دادگاه روشن کند.
بخش دوم ماده یک حالت سادهتر را میگوید: اگر شخص تنها اوراق کوپن یا ضمیمههای مربوط به سند خود را گم کرده باشد، همین که خودِ سند را نشان بدهد کافی است. در این متن دربارهٔ سرنوشت سندِ گمشده پس از اثبات، یا دربارهٔ شرایط دیگر، چیزی گفته نشده و این ماده به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.