این ماده دربارهٔ «برات» است؛ برات سندی است که به موجب آن یک نفر به دیگری دستور میدهد مبلغی را در موعدی معین به شخصی بپردازد. طبق این ماده، ممکن است کسی که قرار است برات را قبول کند، فقط بخشی از مبلغ برات را قبول کند، نه تمام آن (مثلاً از کل مبلغ، تنها نصف آن را بپذیرد).
در چنین حالتی، این ماده میگوید دارندهٔ برات (کسی که برات به نفع او صادر شده) باید برای باقیماندهٔ مبلغ، اعتراض کند. یعنی نسبت به آن بخشی که قبول نشده، راهی جز اعتراض برایش پیشبینی شده است.
این ماده توضیح نمیدهد که «اعتراض» دقیقاً چطور انجام میشود، در چه مدت و با چه تشریفاتی؛ فقط این تکلیف را بیان میکند که دارنده باید برای بقیه اعتراض نماید.